Παρουσίαση βιβλίου

Μιμητικά παιχνίδια.

Το παιχνίδι, πηγή ζωής για τα παιδιά - και για τους μεγάλους πολλές φορές - και απαραίτητο στοιχείο κοινωνικοποίησης των παιδιών, αλλά και ένας τρόπος μάθησης.

Μέσα από την ανάρτηση από το blog της Άννας Παππά, μπορούμε να δούμε μερικά παιχνίδια, η συλλογή των οποίων έγινε από εκπαιδευτικούς φυσικής αγωγής, παρουσιάζονται παιχνίδια για παιδιά των πρώτων τάξεων του δημοτικού, με τα οποία μπορούμε βέβαια να ασχοληθούμε και στο νηπιαγωγείο.

Ας γνωριστούμε!!!!!!!!

Σε λίγο αρχίζει μια νέα σχολική χρονιά...κάποια από τα παιδάκια έχουν ξαναπάει στο νηπιαγωγείο ή στον παιδικό σταθμό, κάποια όχι...όπως και να έχει όμως, ας παίξουμε, να γνωριστούμε κιόλας!!!!!

"Ας γνωριστούμε (εγώ, εσύ και εμείς)"

• Ας αρχίσουμε λέγοντας ο καθένας το όνομά του, τι του αρέσει πολύ να κάνει και τι δεν του αρέσει καθόλου.
• Με παρότρυνση της/του νηπιαγωγού βρίσκουμε διάφορους τρόπους να πούμε το όνομά μας: ψιθυριστά, τραγουδιστά, χαρούμενα, συλλαβιστά, τρομαγμένα, λυπημένα κοκ..

Αφού γνωριστήκαμε, ναπαίξουμε και όλοι μαζί...

Φτιάχνουμε ένα μεγάλο κύκλο. Περπατάμε στον κύκλο ανάλογα με τον ρυθμό του ταμπουρίνου...Γρήγορα και χαρούμενα (σαν παιδάκια που είμαστε) ή αργά και κουρασμένα (σαν έναν κουρασμένο άνθρωπο)....και αν τον βρούμε τον ρυθμό μας....γυρίζουμε και ανάποδα, περπατάμε δηλαδή προς την αντίθετη φορά του κύκλου (με προσοχή όμως, μην σκοντάψουμε και μην χάσουμε τον ρυθμό  μας!!!)

Παιχνίδια προσχολικής ηλικίας

Τα ψυχοκινητικά παιχνίδια αποσκοπούν στο να διασκεδάσουν τα παιδιά, αλλά παράλληλα να μάθουν κανόνες και ν' αναπτύξουν συμπεριφορές κατάλληλες και εναρμονισμένες με το κονωνικό πλαίσιο. Μέσα από τα παιχνίδια επικοινωνούν αλλά και διασκεδάζουν. Τα παιχνίδια ποικίλουν, μπορεί να είναι μιμητικά παιχνίδια, παιχνίδια επιδεξιότητας ή άλλα.
Η επιλογή των παιχνιδιών στο νηπιαγωγείο, πρέπει να γίνεται με βάση τι αρέσει στα παιδιά αλλά και αν ανταοκρίνονται στις κινητικές τους ικανότητες.

Μερικά από αυτά:

• Η ουρίτσα. Ένα παιδί, τοποθετεί για "ουρίτσα" ένα μαντήλι στο πίσω θηλάκι του παντελονιού του. Τα υπόλοιπα παιδιά, προσπαθούν να το πιάσουν. όποιος το πιάσει πρώτος, παίρνει αυτός το μαντήλι και το παιχνίδι συνεχίζεται. 
• Τα βατραχάκια. Τα στεφάνια βρίσκονται σκορπισμένα στο χώρο, πάντα ένα λιγότερο από τον αριθμό των παιδιών. Τα παιδιά χοροπηδούν ελεύθερα στο χώρο, όπως τα βατραχάκια. Όταν ο/η νηπιαγωγός πει: "Βατραχάκια στο νησί σας!", όλα τα βατραχάκια προσπαθούν  να πηδήξουν μέσα σ' ένα στεφάνι. Το παιδί, που δε βρήκε νησί, βγαίνει από το παιχνίδι. Το παιδί που θα μείνει στο τέλος, είναι ο "βασιλιάς των βατράχων".

Διαδικασία παραγωγής ψωμιού.

Το παρακάτω τραγούδι περιγράφει γλαφυρά την παραδοσιακή διαδικασία παρασκευής του ψωμιού. Από τη σπορά, στο θερισμό και τέλος στο ζύμωμα... Οι στίχοι συνοδεύεονται από ανάλογη δραματοποίηση. Έτσι το τραγούδι γίνεται διαδραστικό και πιο διασκεδαστικό.

Μουσικοκινητική δραστηριότητα: Ο ιππόδρομος.

Μέσα από το παρακάτω μουσικοκινητικό παιχνίδι μπορούμε να πετύχουμε διάφορους στόχους. Οι στόχοι αυτοί μπορεί να είναι παιδαγωγικοί (ομαδικότητα, συνεργασία, ανάπτυξη φαντασίας και προσοχής), κινητικοί (ανάπτυξη αμφιπλευρικότητας, συγχρονισμός)και μουσικοί (παραγωγή ήχων με το σώμα, αναγνώριση ήχων μουσικών οργάνων).

Περιγραφή δραστηριότητας:

• Με ένα λάχνισμα επιλέγουμε τον αρχηγό του παιχνιδιού (την πρώτη φορά που θα ασχοληθούμε με τη δραστηριότητα ο/η νηπιαγωγός μπορεί να είναι ο αρχηγός που έχει κυρίως το ρόλο του εμψυχωτή του παιχνιδιού, ώστε να καταλάβουν τα παιδιά το παιχνίδι). Στην συνέχεια θα είναι κάποιο παιδί.
• Καθόμαστε σε κύκλο.
• Με το σώμα μας παράγουμε ήχους μέσα από διάφορες κινήσεις (χτυπάμε τα χέρια στα πόδια, στα μάγουλα, παλαμάκια κτλ)
• Καθώς τα "άλογα" μας τρέχουν περνούν διάφορα εμπόδια (νερό, καλάμια, λάσπη) και στρίβουν δεξιά/αριστερά.
• Νικητής είναι όποιος έχει πιο κόκκινα πόδια και χέρια.

Όργανα μουσικής:

• Τύμπανο: για την εκκίνηση
• Ντέφι: για τη λήξη
• Ηχηρές κινήσεις με το σώμα μας 

Παραλλαγές:

Παροτρύνουμε τα παιδιά να βρούν νέα εμπόδια, τα οποία να συμβολίζονται με νέους ήχους. 

Παιχνίδια για τις πρώτες ημέρες στο νηπιαγωγείο

Οι πρώτες ημέρες στο νηπιαγωγείο είναι οι πιο δύσκολες ημέρες για τα παιδιά, ιδιαίτερα για όσα από αυτά δεν έχουν ξαναπάει στο νηπιαγωγείο ή στον παιδικό σταθμό.

Είναι σημαντικό, να δημιουργηθεί ένα κλίμα εμπιστοσύνης ανάμεσα στα παιδιά και τον/την εκπαιδευτικό, αλλά και ανάμεσα στα παιδιά και να γίνουν μια ομάδα.

Συνήθως, τις πρώτες ημέρες, παίζουμε διάφορα ψυχοκινητικά παιχνίδια, ώστε να γνωριστούν καλύτερα, να διασκεδάσουν, αλλά παράλληλα ν'αποκτήσουν αυτοπεποίθηση. Αρχικά, χωριζόμαστε μικρές ομάδες (ζευγάρια) και αργότερα σε μεγαλύτερες ομάδες. Με τον τρόπο αυτό, καλλιεργείται η έκφραση, η εμπιστοσύνη και η συνεργασία.

Μερικά παραδείγματα:

1. Παρουσιάζω το φίλο μου: Χωριζόμαστε σε ζευγαράκια. Λέμε στο ζευγαράκι μας, το όνομά μας και κάποιο αγαπημένο μας αντικείμενο (παραμύθι, παιχνίδι κτλ) και αντίστροφα. Στο τέλος, κάθε ζευγάρι, παρουσιάζει σε όλη την ομάδα το φίλο του.
2. Συναντήσεις: Όσο παίζει η μουσική τα παιδιά χορεύουν, μόλις σταματήσει, το κάθε παιδί χαιρετάει το παιδάκι που είναι δίπλα του/κοντά του κάθε φορά με διαφορετικό τρόπο(αστείο, χαρούμενο, λυπημένο). Παραλλαγή,  όταν σταματήσει η μουσική τα παιδιά τα παιδιά αγγίζουν το διπλανό τους στο χέρι, στο αυτί, στη μύτη, στο μάγουλο κτλ.
3. Καθρέπτης: Τα παιδιά χωρίζονται σε δυάδες και το ένα από τα δύο παριστάνει τον καθρέπτη. Τα παιδιά στέκονται αντικρυστά. Το παιδί-καθρέπτης μιμείται τις κινήσεις του ζευγαριού του.
4. Γλύπτης:  Τα παιδιά χωρίζονται σε δυάδες και το ένα από τα δύο παριστάνει τον γλύπτη και το άλλο το άγαλμα. Τα παιδιά στέκονται αντικρυστά. Ο γλύπτης, "πλάθει" το άγαλμά του, όπως θέλει.
5. Μουσικές καρέκλες αλλά κάπως αλλιώς!!!!: Το γνωστό παιχνίδι, με τη διαφορά ότι δεν χάνει κανείς! Καλό είναι, να μην χρησιμοποιηθούν καρέκλες, αλλά μαξιλάρια για την αποφυγή ατυχημάτων.Κάθε φορά που κάποιο παιδάκι δεν προλάβει να καθήσει σε κάποιο μαξιλαράκι, μπορεί να καθήσει στην αγκαλιά του φίλου του...Όσο μειώνονται τα μαξιλάρια, τόσο αυξάνονται, οι αγκαλιές και στο τέλος γινόμαστε όλη μια μεγάλη αγκαλιά  :) 
6. Καρχαρίας: Οι αμέριμνοι κολυμβητές, πλατσουρίζουν στη θάλασσα, όσο παίζει η μουσική, αλλά ξαφνικά...εμφανίζεται ένας καρχαρίας, μόλις σταματήσει η μουσική....και τότε οι κολυμβητές, τρέχουν να σωθούν στην βάρκα τους (ένα πανί που έχουμε απλώσει στο πάτωμα), όσο περνάει η ώρα, η βάρκα γίνεται όλο και πιο μικρή και οι κολυμβητές για να..."σωθούν" έρχονται όλο και πιο κοντά!!!