Βιβλία... όχι tablet...

Πηγή: mama365

5ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ Εκπαίδευση στον 21ο αιώνα: Aνάπτυξη της κριτικής σκέψης, της δημιουργικότητας και της καινοτομίας

Κορωνοϊός: Έως πότε θα είναι κλειστά τα σχολεία

Μένουμε σπίτι, για τον εαυτό μας, για τους ανθρώπους που αγαπάμε, για τον γείτονά μας.

Παράταση δόθηκε στην απαγόρευση λειτουργίας όλων των εκπαιδευτικών δομών, καθώς και στην αναστολή όλων των εκπαιδευτικών εκδρομών εσωτερικού και εξωτερικού, έως και τις 10 Απριλίου 2020, για προληπτικούς λόγους. 

Η απόφαση αυτή ελήφθη κατόπιν εισήγησης της Εθνικής Επιτροπής Προστασίας Δημόσιας Υγείας κατά του κορωνοϊού.

Περισσότερα από: CNN Greece

Μένουμε στο σπίτι!!!

Κλειστόν λόγω Κορονοϊού

Σας ενημερώνουμε ότι τα εκπαιδευτικά ιδρύματα όλης της χώρας θα παραμείνουν κλειστά, αφού με Κοινή Υπουργική Απόφαση, αποφασίστηκε η απαγόρευση της εκπαιδευτικής λειτουργίας όλων των εκπαιδευτικών δομών, δημοσίων και ιδιωτικών, όλης της χώρας για τις επόμενες 14 ημέρες. Το μέτρο αφορά σε σχολεία, πανεπιστήμια και λοιπές εκπαιδευτικές δομές που εποπτεύονται από το Υπ. Παιδειας, όπως ΙΕΚ, ΣΔΕ, ΚΔΒΜ και φροντιστήρια.

Το έκτακτο αυτό μέτρο λαμβάνεται για προληπτικούς λόγους, με στόχο τη μείωση της διασποράς του ιού στους πολίτες.

Θα είμαστε σε αναμονή για περαιτέρω αποφάσεις και οδηγίες.

2ο Επιστημονικό Συνέδριο στη Διοίκηση Εκπαίδευσης

Το Μεταπτυχιακό στη Διοίκηση και την Οργάνωση Εκπαιδευτικών Μονάδων του Τμήματος Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος διοργανώνει το 2ο Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο στη Διοίκηση Εκπαίδευσης (2nd International Congress on Management of Educational Units - ICOMEU 2019), το οποίο θα λάβει χώρα στη Θεσσαλονίκη, στο ξενοδοχείο Porto Palace Hotel, από τις 29 Νοεμβρίου έως την 1η Δεκεμβρίου 2019. To γενικό θέμα του Συνεδρίου είναι «Εκπαίδευση-Πολιτισμός-Καινοτομία σε Σταυροδρόμι- H Πορεία προς τα Εμπρός».
Επίσημες γλώσσες του συνεδρίου είναι η Ελληνική και η Αγγλική.

Το ερευνητικό κομμάτι του Συνεδρίου θα εξετάσει το γενικό θέμα: «Εκπαίδευση-Πολιτισμός-Καινοτομία σε Σταυροδρόμι- η Πορεία προς τα Εμπρός» και θα επικεντρωθεί σε υπο-θέματα όπως:
Ο πολιτισμός ως προϊόν της εκπαίδευσης
Καινοτομία και εκπαίδευση
Εκπαιδευτικές Αλλαγές
Πολυπολιτισμικά εκπαιδευτικά περιβάλλοντα
Παγκοσμιοποίηση της εκπαίδευσης
Τεχνολογία και Εκπαίδευση
Εκπαιδευτικός τουρισμός
Δεξιότητες μελλοντικών εκπαιδευτικών
Μελλοντικές τάσεις στην εκπαίδευση και την κατάρτιση
Επαγγελματική Κατάρτιση


Επικοινωνία για περισσότερες πληροφορίες:
https://www.icomeu.gr
Γραμματεία Συνεδρίου
Tηλέφωνο: 2310-528978
email: registration@www.icomeu.gr
Διεύθυνση: Ενωτικών 10, Θεσσαλονίκη 546 27 Ελλάδα

Καλή σχολική χρονιά!!

Καλή σχολική χρονιά

Σεπτέμβρης....

Σεπτέμβρης.... Ο πρώτος μήνας του φθινοπώρου και ο μήνας επιστροφής στα θρανία.....

Σε περίπτωση σεισμού...

Ανακοίνωση της Πολιτικής Προστασίας από την περιφέρεια Αττικής σε περίπτωση σεισμού τι πρέπει να κάνουμε κατά τη διάρκεια και μετά....

Μακριά από εμάς....  αλλά σεισμογενής χώρα είμαστε....

Dear Alice | Το animation που μας υπενθυμίζει ότι οι ζωγραφιές των παιδιών δεν είναι απλά μουτζούρες

Οι παιδικές ζωγραφιές δεν είναι απλά χαριτωμένες απεικονίσεις ή μουτζούρες χωρίς νόημα.

Σύμφωνα με τους ειδικούς κρύβουν πολλά μηνύματα και μέσα από αυτές μπορούμε να λάβουμε πληροφορίες για την νοητική αλλά και την συναισθηματική ανάπτυξη ενός παιδιού.

Το υπόλοιπο άρθρο από: the mamagers 

Let them be children.

Είμαι 5 χρονών...

Τροφή για σκέψη ή αλλιώς μια μικρή υπενθύμιση!!

πηγή: Infokids

5 τρόποι για να αγαπήσουν τα παιδιά σας το διάβασμα!

Εσάς σας αρέσουν τα βιβλία, στα παιδιά σας όμως; Μπορεί να έχετε στο σπίτι μια βιβλιοθήκη που ξεχειλίζει και να συνεχίζετε να αγοράζετε και να τα στοιβάζετε στο χολ και να μη χωράτε να περάσετε, αλλά μοιράζονται την ίδια αγάπη και τα παιδιά σας; 
Φτιάξαμε μια μικρή, πρακτική λίστα με ιδέες για να τους μεταδώσετε την αγάπη σας:
– Λένε ότι τα μικρά παιδιά δεν ακούν, αλλά μιμούνται. Για αυτό ξεκινήστε με την πιο απλή μέθοδο: Καθίστε μαζί στον καναπέ, αγκαλιά με ένα βιβλίο, και δώστε και στο παιδί σας να ασχοληθεί με το δικό του.
– Να τους διαβάζετε από πολύ μικρή ηλικία. Να μάθουν να εξοικειώνονται με τις σελίδες, με τις εικόνες, με τα χρώματα, με το να ακούνε ιστορίες και να φτιάχνουν με τη φαντασία τους τις δικές τους εικόνες.
– Να κάνετε βόλτα μαζί σε βιβλιοπωλείο. Σε χώρους με βιβλία, σε εκθέσεις, στη δημοτική σας βιβλιοθήκη όπου σίγουρα θα υπάρχει πολύ ενημερωμένο τμήμα για παιδικά / εφηβικά βιβλία.
– Αφήστε τα να διαλέξουν τα δικά τους βιβλία. Αγοράστε τους ένα βιβλίο που θέλουν εκείνα κι ας μην σας ενθουσιάζει εσάς. Είναι πιο πιθανό να ασχοληθούν με κάτι που ήταν δική τους επιλογή.
– Ζητήστε από τους φίλους και συγγενείς σας να τους φέρνουν για δώρο και βιβλία. Μπορεί να είναι ωραία τα αυτοκινητάκια (που ήδη έχουν εκατό) και τα ρούχα, αλλά η Κοκκινοσκουφίτσα, ο Ναυτίλος και ο Μικρός Πρίγκιπας θα βρουν σίγουρα θέση στο δωμάτιό τους.

Πηγή: Διόπτρα

Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ

Τα παιδικά εικονογραφημένα βιβλία είναι ένα θεραπευτικό εργαλείο. Ο μικρός αναγνώστης ακούει τις λέξεις, τις κοιτάει, ακόμα και αν δεν μπορεί να τις διαβάσει, τις συνδυάζει με τις εικόνες και τοποθετεί ασυνείδητα τον εαυτό του (ή κομμάτια του εαυτού του), αλλά και τους γύρω του στον εικονογραφημένο κόσμο, αποκτώντας έτσι σταδιακά την αίσθηση του εαυτού αλλά και του κόσμου που τον περιβάλλει. Οι εικόνες μάλιστα λειτουργούν ως συνδετικοί κρίκοι μέσω των οποίων το παιδί μπορεί να περάσει στο επόμενο στάδιο, σε αυτό, δηλαδή, της εσωτερίκευσης των γραμμάτων που φτιάχνουν τη λέξη  σε συνδυασμό με την εικόνα.

Τα βρέφη

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Τα νεογέννητα δεν βλέπουν καθαρά και δεν μπορούν να συντονίσουν τα άκρα τους, δεν μπορούν να αγγίξουν, δεν μπορούν να μιλήσουν, δεν μπορούν να κατανοήσουν τι συμβαίνει γύρω τους, δεν έχουν ιδέα τι συμβαίνει μέσα τους. Το ανθρώπινο πλάσμα πριν γεννηθεί ξεκίνάει σαν ζωντανός οργανισμός μέσα στον περιβάλλοντα χώρο του μητρικού σώματος, αναπτύσσεται μέσα από εκείνο, και όταν γεννιέται συνεχίζει να αναπτύσσεται μέσα από τον εξωτερικό περιβάλλοντα χώρο που ορίζει η μητέρα και οι υπόλοιποι σημαντικοί άνθρωποι αυτού του περιβάλλοντος. Η μητέρα μιλάει, νανουρίζει, χαϊδεύει, αγκαλιάζει, ταΐζει και το μωρό ακούει, αισθάνεται, τρώει, αντιλαμβάνεται. Έπειτα, το βρέφος, μέρα με τη μέρα, βλέπει όλο και πιο καθαρά, ακούει ήχους και ξεκινά να συνδυάζει με κάθε ήχο μια ή και παραπάνω εικόνες. Κάθε μέρα του είναι και μια περιπέτεια, κάθε μέρα το μωρό «τρέφεται» με ερεθίσματα. Όλα αποκτούν σταδιακά όνομα, όλα τριγύρω μπαίνουν σε μια τάξη. Οι άνθρωποι, από τους οποίους περιστοιχίζεται αποκτούν χαρακτηριστικά, γίνονται μπαμπάς, μαμά, γιαγιά, παππούς, άντρας, γυναίκα, παιδί, αγόρι και κορίτσι. Το κάθε πλάσμα έχει ένα όνομα και ένα πρόσωπο. Τα αντικείμενα έχουν σχήμα, χρώμα και σύσταση. Τα στοιχεία της φύσης έχουν ονόματα και ούτω καθεξής.

Το πρώτο βιβλίο

Και κάπου εκεί, μέσα σε όλα τα ερεθίσματα, ο μικρός άνθρωπος πιάνει στα χέρια του το πρώτο του βιβλίο, ένα βιβλίο με ζωγραφιές, είτε πάνινο, είτε σκληρόδετο, με εικόνες που ξεπετάγονται ή που μένουν εκεί, ακίνητες σε κάθε σελίδα. Αυτές οι εικόνες δεν έχουν κανένα νόημα αν το μικρό παιδί δεν μπορέσει να τις συνδυάσει με μια εμπειρία. Αν δεν έχει μέσα του τις πληροφορίες για τα όσα απεικονίζονται, μέσω της φωνής του φροντιστή του, το μωρό δεν θα μπορέσει να δεθεί με καμιά εικόνα και κατ΄ επέκταση με κανένα βιβλίο. Ακούω συχνά γονείς να λένε πως το παιδί τους είναι πολύ μικρό και δεν καταλαβαίνει. Αν δεν εξηγούμε στα μωρά τι βλέπουν, τι ακούν και τι σκεφτόμαστε πως μπορεί να αισθάνονται, τότε είναι που δεν θα  καταλάβουν. Τα εικονογραφημένα βιβλία πρέπει να διαβάζονται ξανά και ξανά και να δείχνει ο φροντιστής τις εικόνες στο μωρό δίνοντας εξηγήσεις.

Η απόλαυση της εικόνας

Όταν ξεκινά το παιδί να κατακτά το λόγο, τα πράγματα αλλάζουν. Ναι μεν επιθυμεί να του διαβάζουν τα βιβλία, αλλά περνά και χρόνο μόνο του, ξεφυλλίζοντας και «διαβάζοντας», επαναλαμβάνοντας αυτά που έχει ακούσει, αλλά και επινοώντας δικές του ιστορίες. Φυσικά, τα παιδιά πρέπει να έχουν αποκτήσει γνώση του κόσμου για να μπορούν να μεταφράσουν τις ιδιότητες της εικόνας, πέρα όμως από αυτό τα εικονογραφημένα βιβλία θα πρέπει να έχουν μια και μόνο μια ιδιότητα, αυτή  της απόλαυσης!

Ο  Άγγλος συγγραφέας, ζωγράφος και κριτικός τέχνης, John Ruskin, τo 1857 έγραψε ότι οι ενήλικες θα πρέπει να ανακτήσουν μια «αθωότητα του βλέμματος» παιδιάστικη, για να καταφέρουν να νιώσουν ευχαρίστηση μέσα από τις εικόνες. Αν παρατηρήσετε ένα παιδί την ώρα που περιεργάζεται ένα βιβλίο, κυρίως το αγαπημένο του, θα δείτε το πάθος στα μάτια του. Χαζεύει τις εικόνες, τις αγγίζει, κάποιες τις κοιτάει από πολύ κοντά και θέλει να επιστρέφει σε κάποιες συγκεκριμένες ξανά και ξανά.

Με άλλα λόγια, τα εικονογραφημένα βιβλία έχουν ένα σημαντικό χρέος, να μεταδώσουν απλή ευχαρίστηση μέσα από ιδιαίτερα πολύπλοκους τρόπους και να διακινήσουν νοήματα χάρη στα ποικίλα συστατικά τους. Οι εικόνες είναι εκεί με σκοπό να δείξουν στον αναγνώστη τι εννοούν οι λέξεις και συγχρόνως να δώσουν περιβάλλοντες χώρους, ώστε να δουν οι θεατές πώς μοιάζει και άρα τι σημαίνει ο κόσμος που υπονοείται μέσω των λέξεων.

Πολύπλοκη γνώση του κόσμου

Η Αγγλίδα φιλόσοφος Gillian Rose έγραφε πως το να κοιτάζεις προσεκτικά τις εικόνες συνεπάγεται, μεταξύ άλλων, το να στοχάζεσαι γύρω από τον τρόπο με τον οποίο αυτές προσφέρουν πολύ συγκεκριμένες οπτικές παραστάσεις κοινωνικών χαρακτηριστικών, όπως η τάξη, το φύλο, η φυλή, η σεξουαλικότητα, η αρτιμέλεια και ούτω καθεξής. Πλέον κυκλοφορούν αρκετά εικονογραφημένα βιβλία των οποίων οι εικόνες έχουν τη δύναμη να ενθαρρύνουν τα παιδιά να λαμβάνουν ως δεδομένες ακόμα και απόψεις για την πραγματικότητα που πολλοί ενήλικες δεν επικροτούν. Έτσι οι μικροί θεατές-αναγνώστες των φαινομενικά «απλών» εικονοβιβλίων αποκτούν πολύπλοκη γνώση του κόσμου μέσα στον οποίο μεγαλώνουν και της θέσης που κατέχουν μέσα του ως άτομα, αναπτύσσοντας έτσι την αίσθηση του εαυτού. Στον απελευθερωμένο από τους νόμους της πραγματικότητας κόσμο των εικόνων που επικρατούν στα παιδικά βιβλία, η απτή πραγματικότητα αναστέλλεται για να δοθεί στην εσωτερική πραγματικότητα του θεατή-αναγνώστη μεγαλύτερος χώρος για να ξεδιπλωθεί.

Αναπαραστάσεις ψυχικών καταστάσεων

Το παιδί, ανάλογα με την καθημερινότητα του, θα επιλέξει και το κατάλληλο καρέ εικόνων, το κατάλληλο βιβλίο (το ίδιο συμβαίνει και σε εμάς τους μεγάλους φυσικά) σε μια προσπάθεια να ξαναβρεί όλα όσα αισθάνεται στην καθημερινή του ζωή, είτε αυτό γίνεται με ξεκάθαρο είτε με συγκεχυμένο τρόπο. Η κόρη μου, στα τρία της, όταν ξεκίνησε να πλένει μόνη τα δόντια της και να έχει, λοιπόν, συνείδηση του τι σημαίνει αυτό για την υγιεινή του στόματος της, είχε για μεγάλο χρονικό διάστημα την επιθυμία να “κοιμάται αγκαλιά” με ένα εικονογραφημένο βιβλίο, το οποίο αναφερόταν σε μια κακιά μάγισσα που ήθελε να έχει μόνο εκείνη λαμπερό χαμόγελο και όλοι οι άλλοι σάπια δόντια, μέχρι που «βρήκε τον μπελά της» από ένα έξυπνο κοριτσάκι το οποίο έτρωγε γλυκά, αλλά έπλενε τα δόντια του και έτσι την κέρδιζε στη λάμψη του χαμόγελου. Η μικρή ξεφύλλιζε το βιβλίο και μέσα στις εικόνες του προσπαθούσε να διαπραγματευτεί την επιθυμία της να φάει γλυκά και φυσικά ερχόταν αντιμέτωπη με τον φόβο μην χαλάσουν τα δόντια της.

Είναι πολύ σημαντικό να μπορέσουν τα παιδιά να διαμορφώσουν αναπαραστάσεις των ψυχικών καταστάσεων τους, ώστε να μπορέσουν να αποστασιοποιηθούν από αυτές, να τις ελέγξουν και να τις ξεπεράσουν. Γι’ αυτό και οι μικροί αναγνώστες είναι δεκτικοί σε εικόνες που παρουσιάζουν τον κακό λύκο ή μάγισσες ή ακόμα και ήρωες που έρχονται αντιμέτωποι με τραγικές καταστάσεις και εν συνεχεία σώζονται. Οι καταστάσεις αυτές επαναφέρουν τα παιδιά ασυνείδητα σε πρώιμες αγωνίες και επιθυμίες τους.

Συμβολοποίηση

Βέβαια, σήμερα τα εικονογραφημένα βιβλία αναπαριστούν όλο και λιγότερους κακούς, μάγους, μάγισσες, δράκους και λοιπούς τρομαχτικούς (αντι)ήρωες. Υπάρχει, επίσης, μια τάση τα κείμενα να είναι εντελώς αφαιρετικά και οι εικόνες να πρωταγωνιστούν και μάλιστα τελευταία τυπώνονται όλο και πιο πολλά βιβλία με μόνο εικόνες. Νομίζω πως χρειάζονται όλα τα είδη βιβλίων, ακόμα και τα πιο διδακτικά, που βέβαια εξυπηρετούν περισσότερο τους ενήλικες μιας και τους βοηθούν στην επικοινωνία με το παιδί. Σκέφτομαι, όμως, πως στις βιβλιοθήκες των παιδιών θα πρέπει να υπερτερούν εκείνα τα βιβλία που έχουν γραφτεί και έχουν εικονογραφηθεί για να εξυπηρετούν τους μικρούς αναγνώστες. Αυτό σημαίνει πως οι εικόνες τους θα πρέπει να εξυπηρετούν την ψυχική διεργασία της συμβολοποίησης. Τα παιδικά εικονογραφημένα βιβλία μπορούν να λειτουργήσουν «θεραπευτικά» μόνο αν επιτρέψουν στον αναγνώστη τους να «ταξιδέψει», να ονειροπολήσει και να διοχετεύσει τις αγωνίες και τις επιθυμίες του μέσα στις λέξεις και στις εικόνες τους.

Προτείνω να κάνετε συχνές επισκέψεις με τα παιδιά σας, ακόμα και αν είναι πολύ μικρά, σε βιβλιοπωλεία και βιβλιοθήκες και εκεί να ψάξουν μαζί σας ή και μόνα τους στα ράφια, να τους διαβάσετε τίτλους, αλλά κυρίως να τα αφήσετε να ξεφυλλίσουν όσα βιβλία τούς έχουν τραβήξει την προσοχή. Εμπιστευτείτε τα και σεβαστείτε την επιθυμία τους να πάρουν κάποιο βιβλίο, ακόμα και αν εσείς δεν θα το εγκρίνατε γιατί π.χ. είναι τρομαχτικό. Τα εικονογραφημένα βιβλία που επιλέγει ένα παιδί σίγουρα εκφράζουν την κατάσταση την οποία βιώνει, μην διστάσετε να προβληματιστείτε, καλό είναι να συμβαίνει αυτό στους γονείς. Παραφράζοντας ένα γνωστό ρητό, θα πω «πες μου ποιο βιβλίο διαβάζεις να σου πω τι διαπραγματεύεσαι». Αφήστε, λοιπόν, τα παιδιά σας να αναζητήσουν ελεύθερα το «γιατρικό τους». Καλές αναγνώσεις και καλούς προβληματισμούς σάς εύχομαι. 

Η Σουζάνα Παπαφάγου είναι κλινική ψυχολόγος, ομαδική- οικογενειακή ψυχοθεραπεύτρια. Θα τη βρείτε στο soultraveler.gr

Πηγή: Taλk

Τα παιδιά που βοηθούν στις δουλειές του σπιτιού γίνονται επιτυχημένοι ενήλικες

Αν θέλετε τα παιδιά σας να γίνουν επιτυχημένοι ενήλικες, δώστε τους να βγάλουν έξω τα σκουπίδια. Επίσης, να βάλουν πλυντήριο, να απλώσουν, να πλύνουν τα πιάτα, να στρώσουν το κρεβάτι, να ξεσκονίσουν, να μαζέψουν τα παιχνίδια τους.

Η έρευνα της καθηγήτριας Marty Rossmann, από το πανεπιστήμιο της Μινεσότα των Ηνωμένων Πολιτειών καταδεικνύει ότι τα παιδιά που συμμετέχουν από μικρή ηλικία στις δουλειές του σπιτιού, κερδίζουν ένα συγκριτικό πλεονέκτημα στην ενήλικη ζωή τους. Τα παιδιά μαθαίνουν να είναι αυτάρκη, να αναπτύσσουν υπευθυνότητα, να είναι αποτελεσματικά. Νοιώθουν ότι αξίζουν, ότι μπορούν να τα καταφέρουν, να τα βγάλουν πέρα μόνα τους. Κι αυτές είναι ποιότητες που τα ακολουθούν σε ολόκληρη τη μετέπειτα ζωή τους.

Η ανάλυση

Η Rossemann ανέλυσε σε βάθος τις περιπτώσεις 84 νεαρών ενηλίκων, μελετώντας τη σχέση με τους γονείς τους, τη μεταξύ τους επικοινωνία και το κατά πόσο συμμετείχαν στις δουλειές του σπιτιού σε τρεις περιόδους της ζωής τους: από τα τρία έως τα τέσσερα, από τα εννέα έως τα 10 και από τα 10 έως τα 16 αλλά και την πορεία στην ενήλικη ζωή τους, όταν πια ήταν κοντά στα 25. Εξέτασε παραμέτρους όπως το φύλο, τον τρόπο διαπαιδαγώγησης, το είδος των εργασιών στις οποίες συμμετείχαν τα παιδιά, το χρόνο που αφιέρωναν, τα κίνητρα και τη στάση τους, σε σχέση με τις επιπτώσεις στην ενήλικη ζωή τους.

Συνέκρινε τα αποτελέσματά της με εκείνα παλαιότερης έρευνας που είχε ξεκινήσει το 1967, και μέτρησε την επιτυχία στην ενήλικη ζωή με βάση το αν οι νέοι είχαν ολοκληρώσει τις ακαδημαϊκές τους σπουδές, αν είχαν ξεκινήσει να εργάζονται, το επίπεδο της νοημοσύνης τους (IQ), τις σχέσεις τους με την οικογένεια και με φίλους, το κατά πόσο δεν έκαναν χρήση ουσιών. Για να καταλήξει στο συμπέρασμα πως οι πιο επιτυχημένοι νεαροί ενήλικες ήταν εκείνοι που συμμετείχαν στις δουλειές του σπιτιού, όταν ήταν τριών ή τεσσάρων ετών. Αξίζει να σημειωθεί ότι για όσους δεν έκαναν καμία δουλειά στο σπίτι μέχρι τα 15 ή τα 16 τους, το θέμα της συμμετοχής τους στις δουλειές ήταν μάλλον σημείο σύγκρουσης με τους γονείς και οι συγκεκριμένοι ενήλικες ήταν λιγότερο «επιτυχημένοι». Η υπευθυνότητα διδάσκεται καλύτερα από νωρίς, ήταν το συμπέρασμα.

Χωρίς ανταλλάγματα

Ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται και προτείνονται στα παιδιά οι δουλειές του σπιτιού επηρεάζει επίσης τις ικανότητες που αναπτύσσουν και το πόσο καλά εξελίσσονται ως ενήλικες. Οι δουλειές δεν θα πρέπει να είναι εξαιρετικά κουραστικές, οι γονείς θα πρέπει να τις παρουσιάζουν με τρόπο ελκυστικό, που να ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία του παιδιού και στο πώς του αρέσει να μαθαίνει πράγματα και επίσης τα παιδιά θα πρέπει να μπορούν τα ίδια να επιλέξουν ποιες δουλειές θα αναλάβουν, μέσα από οικογενειακές συζητήσεις, με εβδομαδιαίο προγραμματισμό, εναλλαγές, κλπ. Επίσης, δεν βοηθά το να αναγκάζονται να κάνουν κάποια δουλειά στο σπίτι, ως αντάλλαγμα για κάτι άλλο. Κι όσο πιο νωρίς ξεκινήσουν οι γονείς να προτείνουν ενεργό ρόλο στα παιδιά μέσα στο σπίτι, τόσο πιο εύκολα θα συμμετέχουν και στα χρόνια της εφηβείας.

Η συγγραφέας Laura Grace Weldon σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο της με τίτλο «Πώς τα παιδιά ωφελούνται από τις δουλειές στο σπίτι» καταγράφει την προσωπική της εμπειρία, παρουσιάζει αντίστοιχα ερευνητικά αποτελέσματα και προτείνει πρακτικές συμβουλές για τους γονείς. «Είμαστε μαζί σε αυτό», είναι το μήνυμα που περνάει μέσα από τη συνεργασία με τα παιδιά στις δουλειές του σπιτιού, αναφέρει η Laura Grace Weldon και σημειώνει: «Χρειάζεται να ξεκινήσουμε νωρίς: όταν ένα δίχρονο παιδί παρακαλάει να μας βοηθήσει να διπλώσουμε τα ρούχα ή να πλύνουμε το αυτοκίνητο, ναι, είναι πιο εύκολο να το στείλουμε να παίξει και να τελειώσουμε τη δουλειά στα γρήγορα, όμως είναι αυτή ακριβώς η πολύτιμη στιγμή όπου ανθίζει φυσικά η διάθεσή του να βοηθήσει».

Πρώτη πηγή: Γόβα στιλέτο
Διαβάστε περισσότερα: Τα παιδιά που βοηθούν στις δουλειές του σπιτιού γίνονται επιτυχημένοι ενήλικες - iPaideia.gr

Κλήδονας

Ο Κλήδονας είναι λαϊκό έθιμο που επιβιώνει από την αρχαιότητα και τελείται στις 23 Ιουνίου (παραμονή της εορτής του γενέσιου του αγίου Ιωάννη του Προδρόμου και κοντά στο θερινό ηλιοστάσιο), σύμφωνα με το οποίο αποκαλύπτεται στις άγαμες κοπέλες η ταυτότητα του μελλοντικού τους συζύγου.Ο κλήδονας εντάσσεται στη νεοελληνική λαϊκή λατρεία και ιδιαίτερα στα περιοδικά λατρευτικά έθιμα, όσα συνοδεύουν το εορτολόγιο και τις εποχές του έτους. Τέλος, ανήκει στην έντεχνη ή τεχνική και την έμμεσα νεοελληνική μαντεία.Ο Δημήτριος Λουκάτος τη χαρακτηρίζει ως μία από τις πιο τελετουργικές εορτές του εορτολογίου μας. Όμως στους νέωτερους χρόνους και στη σύγχρονη εποχή με τον ορθολογισμό να κερδίζει έδαφος, τις προκαταλήψεις να υποχωρούν, αλλά και την αλλαγή των ρόλων των δύο φύλων, οι συμβολισμοί και το μαγικοθρησκευτικό περιεχόμενο του δρώμενου να περιοριστεί και να κυριαρχήσει το καθαρά θεατρικό και φολκλορικό στοιχείο.

Πηγή: wikipedia

Το προσωνύμιο «Κλήδονας» προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «κλήδων» που σημαίνει προγνωστικός ήχος και χρησιμοποιούνταν για να περιγράψει τον συνδυασμό των τυχαίων και ασυνάρτητων λέξεων κατά τη διάρκεια μαντικής τελετής.

Ουσιαστικά ο «Kλήδονας» σχετίζεται με μια λαϊκή μαντική διαδικασία, η οποία λέγεται ότι αποκαλύπτει στις άγαμες κοπέλες την ταυτότητα του μελλοντικού τους συζύγου.

Σύμφωνα με το έθιμο, την παραμονή του Αϊ-Γιαννιού, οι ανύπαντρες κοπέλες μαζεύονται σε ένα από τα σπίτια του χωριού και μία από αυτές πηγαίνει στο πηγάδι να φέρει το «αμίλητο νερό» και στη διαδρομή μέχρι το σπίτι δεν πρέπει να μιλήσει σε κανέναν.

Στο σπίτι το νερό μπαίνει σε πήλινο δοχείο, στο οποίο η κάθε κοπέλα ρίχνει ένα προσωπικό της αντικείμενο, τα λεγόμενα ριζικάρια και στη συνέχεια σκεπάζουν το δοχείο με κόκκινο ύφασμα και το δένουν ενώ παράλληλα προσεύχονται στον Αϊ Γιάννη και τοποθετούν το δοχείο σε ανοιχτό χώρο, όπου μένει όλη νύχτα. Την ίδια εκείνη νύχτα λέγεται ότι τα κορίτσια θα δουν στα όνειρά τους το μελλοντικό τους σύζυγο.

Παράλληλα, την παραμονή της γιορτής του Αϊ Γιάννη Ιωάννη, αναβιώνει και το γνωστό έθιμο με τις φωτιές: Στη πλατεία του χωριού στήνεται μια μεγάλη φωτιά πάνω από την οποία πηδάνε όλοι οι κάτοικοι του χωριού. Σύμφωνα με την παράδοση, η φωτιά, επιφέρει την κάθαρση και οι άνθρωποι απαλλάσσονται από το κακό

Ο Άι-Γιάννης λέγεται και Ριζικάρης αφού η παράδοση λέει ότι φέρνει τύχη και γι' αυτό έπρεπε από την παραμονή οι κάτοικοι του χωριου να έχουν τακτοποιήσει όλες τις οικιακές δουλειές τους.

Επίσης ο Αϊ Γιάννης αποκαλείται και Ριγανάς, επειδή την ημέρα αυτή έβγαιναν και μάζευαν ρίγανη, η οποία έπρεπε να συλλεχθεί πρωί πρωί, πριν από την ανατολή του ηλίου, αφού πίστευαν, ότι έτσι είχε μαγική δύναμη.

Πηγή: Οι φωτιές του Αϊ Γιάννη του Κλήδονα: Tο δημοφιλέστερο έθιμο του καλοκαιριού | iefimerida.gr

Σχετικά άρθρα από syneducation  & Καθημερινή &  Α.Π.Θ.

Δεθνές συνέδριο για τη Διαπολιτισμική Εκπαίδευση και τα Ελληνικά ως δεύτερη ή ξένη γλώσσα

Μια δημιουργική βαρεμάρα

Επειδή τα σχολεία έκλεισαν και σίγουρα ακούτε αρκετά συχνά τα παιδιά σας να παραπονιούνται πως δεν ξέρουν τι να κάνουν, συγκεντρώσαμε λίγες βασικές οδηγίες προς «ψαρωμένους» γονιούς που, στο άκουσμα της λέξης «βαριέμαι» από το πιτσιρίκι τους, μπαίνουν αμέσως σε mode εμψυχωτή/ανιματέρ/Κύρου Γρανάζη/θαυματοποιού:

●Από βαρεμάρα δεν πέθανε ποτέ κανένας. Δεν χρειάζεται να αντιμετωπίζετε την πλήξη του παιδιού σας σαν κάτι καταστροφικό που ενέσκηψε στο άρτια οργανωμένο σπιτικό σας.

●Θυμηθείτε τις δικές σας στιγμές «χάνομαι γιατί ρεμβάζω», όταν οι γονείς σας δεν ήταν απίκο μήπως πάει χαμένο ένα λεπτό από τον «ποιοτικό χρόνο» σας, αλλά σας άφηναν να γεμίσετε μόνοι σας τα ελεύθερα απογεύματά σας (ακόμα κι αν αυτό σήμαινε να ξεμοντάρετε  το τρανζίστορ του παππού για να δείτε από πού βγαίνει η φωνή του εκφωνητή ή να παίξετε οικογένεια με το καλό σερβίτσιο της μαμάς κι εκείνη να σας γκρινιάζει για τη σπασμένη τσαγιέρα μέχρι τώρα).

●Απεταξάμην τη βαρεμάρα; Κάθε άλλο. Αναγνωρίστε τα συναισθήματα πλήξης και ανίας του παιδιού σας, απενοχοποιώντας τη βαρεμάρα ως κάτι φυσιολογικό. Παραδεχτείτε ότι βαριέστε κι εσείς ακόμα μερικές φορές, περιγράψτε πώς και πότε νιώθατε έτσι ως παιδιά. Θυμηθείτε, για παράδειγμα, εκείνα τα καλοκαίρια στο σπίτι του παππού πάνω στη θάλασσα, όταν όλη η οικογένεια είχε αποσυρθεί για τη μεσημεριανή σιέστα κι εσείς περνούσατε την ώρα σας ως serial killer με τη μυγοσκοτώστρα…

●Δημιουργήστε το βάζο της αντι-βαρεμάρας. Σκεφτείτε μαζί με τα παιδιά ιδέες τι να κάνουν άμα πλήττουν, γράψτε τις σε χαρτάκια και ρίξτε τις σε γυάλινο βάζο ή κουτί παπουτσιών να τραβούν έναν κλήρο και να τις εφαρμόζουν όταν βαριούνται: π.χ. πάρε μέτρο και μέτρα πράγματα στο σπίτι, γράψε ένα τραγούδι, βούρτσισε τη γάτα, φύτεψε σπόρους, πέτα σαΐτες, κάνε κολάζ…

●Γίνετε… πρότυπο βαρεμάρας! Αντί να κυκλοφορείτε μπροστά στα παιδιά μονίμως σαν προγραμματισμένο ρομπότ, περάστε λιγάκι την ώρα σας με κάτι που σας κάνει κι εσάς να χαλαρώνετε, σουντόκου, σταυρόλεξο, κέντημα ή κουτσομπολιό της γειτονιάς.

●Βαρεθείτε μαζί τους. Διαλέξτε ένα χόμπι, παιχνίδι, μια ασχολία που σας κάνει να χαλαρώνετε οικογενειακώς, τουβλάκια, ξεχορτιάριασμα στις γλάστρες, «μήλα» με μαλακή μπάλα, ψήσιμο σπιτικού ποπ κορν, κάτι χύμα, χωρίς οθόνες και πρόγραμμα γενικώς…

Από talk 

 ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

από Κλεοπάτρα Τσουχνικά στο talk